Qəzəl

401 Mənim könlüm sənin eşqinlə aşinadır, bil Qəzəl 402 Hər kimin ki, qəlbi var, bir simbər cananı var Qəzəl 403 Canım yolunda min qəmü dərdə nişanədir Qəzəl 404 Şöhrətim artdıqca eşqimdə, adın şöhrət tapar Qəzəl 405 Əgər rüsvayəm aləmdə, ona olmuş fəğan bais Qəzəl 406 Dil açıb şəm elədi arizi-dildar ilə bəhs Qəzəl 407 Günah mərəzlərinin cümləsinə sənsən əlac Qəzəl 408 Dərdinə əğyarın etmiş yar əlac Qəzəl 409 Əksi-ləbinlə könlümü al qan edir qədəh Qəzəl 410 Nəsihət eyləyib göz yaşı da töksə əgər naseh Qəzəl 411 Ahım edəndə cilvə olur dar fəzayi-çərx Qəzəl 412 Könlümə xoşdu mənim sevgili canan, ey şeyx Qəzəl 413 Kimin ki, mən kimi var sinəsində daği-ciyər Qəzəl 414 Açar düyünlərimi açsa bəlkə naleyi-zar Qəzəl 415 Vəslin mənə novruz, gecəsi oldu müyəssər Qəzəl 416 Zənn qılma gözlərimdən ləxtə-ləxtə qan damar Qəzəl 417 Könül bir dəm gözün rüxsarinə, ey nazlı yar, açmaz Qəzəl 418 Nə yaxşıdır nəzərimdə o gülüzarın ola Qəzəl 419 Qətlimə xəncərlə qəsd etdi o türki-tündxu Qəzəl 420 Zülfün qəmilə oldu könül mübtəla sənə Qəzəl