Qəzəl
688 əsər · Klassik Şərq şeiri; beytlərdən ibarət, rədifli
581 Sənin əksin deyil ayinədə, ey nazlı sənəm
582 Ondan soruşun sirri-dəhanı, nə bilim mən
583 Mən uşaq tək ağlamaqdan başqa aləm bilmirəm
584 Eşqin ilə yenə könlümdə məlalım vardır
585 Gəzirkən kölgə kuyində məni rəşk etdi sərgərdan
586 Haçan düşür gözüm ol gülüzara ağlayıram
587 Könlümdəki qəm qönçeyi-xəndanın üçündür
588 Qəm qılıncın eləyib cismimi sədparə mənim
589 Hər zülm edib mənə o sitəmkar çəkmişəm
590 Yüz dəfə göz açdım güli-rüxsarına, ey can
591 Açanda göz üzünə aşiqin, olur heyran
592 Qan içən dilbərimin şüğli cəfadır, bilirəm
593 Var nə təqsirim yenə mən çeşmi-yardan düşmüşəm
594 Səndən ürək qəmin, gözəlim, pünhan etmərəm
595 Mən ona naləylə izhari-qəmi-dil etmişəm
596 Sanmayın məhrulərə aşiq olan tənha mənəm
597 Ey şəm, yanıbdır sənin eşqində rəvanım
598 Ol ləli-süxənguyinə aşiq dili-zarım
599 Biz heç zamanda tərki-rüxi-yar etmərik
600 Cəhd ilə bağladım axırda qara zülfünə dil