Qəzəl

441 Zülmündən, ey sənəm, dolub ahimlə asiman Qəzəl 442 Çoxdu dərdim, kədərim, möhnətimi yar bilir Qəzəl 443 Ol qələm kim, nəqş edib surətləri, ey dilrüba Qəzəl 444 Girdbadın tozu, ey məh, demə örtüb bədənim Qəzəl 445 Var bu sinəmdə oxundan yüz yara hər dəm mənim Qəzəl 446 Qanlı göz yaşım sübut eylər, ciyər pürxun olub Qəzəl 447 Gecə xatırlamayır dərdimi bəzmində nədən Qəzəl 448 Yel atıb pərdəni görcək üzün, ey simbərim Qəzəl 449 Çıxsa can qaytarar ətrin, gözəlim, can bədənə Qəzəl 450 Həmmam ilə ənis dünən nazlı yar olub Qəzəl 451 Öldürür şadlıq məni təndən əgər peykan çıxa Qəzəl 452 Sərv boylum sayə salsa başıma gər bir kərə Qəzəl 453 Ayinədə əksim özümə bir nəzər etdi Qəzəl 454 Könlümün gözləri yar nərgisinə saldı nəzər Qəzəl 455 Ayüzlüm hər kəsə ləli-ləbindən kam vermişdir Qəzəl 456 Yar üçün yar gərək təneyi-əğyar çəkə Qəzəl 457 Aşiqi-sadiqdə aşiqçün gərək pərva ola Qəzəl 458 Lütf edir bəzən mənə, bəzən edir cövrü cəfa Qəzəl 459 Səba yeli o gülümdən neçün xəbər verməz Qəzəl 460 Dərdini sinəmdə könlüm eylə bil can bəsləyir Qəzəl