Qəzəl

241 Həzər qıl ah odundan, cövrünü üşşaqə az eylə Qəzəl 242 Batalı qanə oxun dideyi-giryan içrə Qəzəl 243 Arizin görsə fələk, mehr buraxmaz ayə Qəzəl 244 Su verər hər sübhdəm göz yaşı tiği-ahimə Qəzəl 245 Yürütməyin ərəqi məclis içrə badə ilə Qəzəl 246 Xoşdur, ey gün, talein kim, düşdün ol xaki-dərə Qəzəl 247 Könül, səccadəyə basma ayaq, təsbihə əl urma Qəzəl 248 Ey vücudi-kamilin, əsrari-hikmət məsdəri Qəzəl 249 Ey vücudun əsəri, xilqəti-əşya səbəbi! Qəzəl 250 Ey xoş ol günlər ki, rüxsarın mənə mənzur idi Qəzəl 251 Ey təğafül birlə hər saət qılan şeyda məni Qəzəl 252 Buraqdı xakə hüsnün afitabi-aləmarayi Qəzəl 253 Məni candan usandırdı, cəfadən yar usanmazmı? Qəzəl 254 Getdi əldən sənəmin sünbüli-mişkəfşani Qəzəl 255 Gecələr ta halimə gərdun təmaşa etmədi Qəzəl 256 Fariğ etdi mehrin özgə məhliqalərdən məni Qəzəl 257 Çöhreyi-zərdimdə gör həmdəm sirişki-alimi Qəzəl 258 Yar qılmazsa mənə cövrü cəfadən qeyri Qəzəl 259 Yıxdı saqi bir əyaq ilə məni-əfgari Qəzəl 260 Nə görər əhli-cəfa məndə vəfadən qeyri Qəzəl