Qəzəl
688 əsər · Klassik Şərq şeiri; beytlərdən ibarət, rədifli
421 O məhrudən mənə nə lütf vardır, nə kərəm vardır
422 Daha üftadə bizi sevgili canan diləyir
423 O sərvin qamətin göstərdi güzgü, min xəta etdi
424 Nə bilirdim ki, edər bunca o məhparə sitəm
425 Könlümün cövr təmənnası var ol bədxudən
426 Qoy cəfanı mən çəkim, olsun vəfa dildar ilə
427 Tiği-cövrünlə könül, var yeri, bərbad olsa
428 Bu möhnətxanədə aqil olanlar xaniman tutmaz
429 Mələk ol sərvi-rəvanın qədinə salsa nəzər
430 Möhtaci-vüsalın, gözəlim, söylə kim olmaz
431 Şəbi –hicran xəyalın etdi xəlvətxanəmi rövşən
432 Deyil hübab o kim, göz yaşımda oldu əyan
433 Bəzək vaxtı baxarsa güzgüyə gül üzlü ol canan
434 Salmasın Tanrı məni ol sərv boylumdan cida
435 Şövqi-ləlin könlümü hər ləhzə pürxun eyləyər
436 Hər pəriçöhrə ki, dünyayə bu dövran gətirir
437 Qəsd eləyib canımıza, aşiqə etməyin cəfa
438 “Bağrı qan olma” deyən, könlüm necə qan olmasın
439 Yar kuyində çəkir bəxtim məni biixtiyar
440 Qalmadı qəlbimdə bir insanla söhbətçün həvəs