Qəzəl

121 Göz yaşımdan suzi-pünhanım edər arif qiyas Qəzəl 122 Ey xoş ol məst ki, bilməz qəmi-aləm nə imiş Qəzəl 123 Bu gün tiğin çəkib, çıxmışdır ol namehriban sərxoş Qəzəl 124 Büti-növrəsim nəmazə şəbü ruz rağib olmuş Qəzəl 125 Bilməz idim, bilmək ağızın sirrini düşvar imiş Qəzəl 126 Dil ki, sərmənzili ol zülfi-pərişan olmuş Qəzəl 127 Hübabi-əşki-xunin cismimi eldən nihan etmiş Qəzəl 128 Ta ki, taği-zərnigarın çərx viran eyləmiş Qəzəl 129 Cismimi yandırma, rəhm et yaşimə, ey bağrı daş! Qəzəl 130 Zəhi, cəvahiri-ehsani-amə mə’dəni-xas Qəzəl 131 Xəlqə xublardan vüsali-rahətəfzadır qərəz Qəzəl 132 Qıl, səba, könlüm pərişan olduğun cananə ərz Qəzəl 133 Dürcdür lə’li-rəvanbəxşin, düri-şəhvar ləfz Qəzəl 134 Af’tabi-təl’ətin tutduqca övci-irtifa’ Qəzəl 135 Yar vəslin istəyən kəsmək gərək candan təmə’ Qəzəl 136 Dil uzadır bəhs ilə ol arizi-xəndanə şəm’ Qəzəl 137 Gəl, ey rahət sanan əsbab cəm’in, qılma nadanlıq Qəzəl 138 Saqiya, mey sun ki, dami-qəmdürür huşyarlıq Qəzəl 139 Eyş üçün bir türfə mənzildir bahar əyyamı bağ Qəzəl 140 Ey xədəngi-qəminə sineyi-əhbab hədəf Qəzəl