Qəzəl
688 əsər · Klassik Şərq şeiri; beytlərdən ibarət, rədifli
621 Səfərçün çıxdı evdən o gülüzlü məhliqa dilbər
622 Nə etdim bilmirəm yarə ki, küsdü nazlı yar məndən
623 Yaxıbsan qəlbi, barı şölə tək gəl çəkmə sər məndən
624 Ey ürək, eşqdən sən ar eləmə
625 Aşiqəm, sevməkdən özgə kar əlimdən gəlməyir
626 Ürək odunda yanıb, şəm tək iztirabım var
627 Deyil hübab tutubdur bu dideyi-tərimi
628 Olmaz fələk bərabəri ol bargahının
629 Başım möhnət balıncında çəkib azar uzaq səndən
630 Qoymayır naseh tökəm yaş, həsrətəm rüxsarına
631 Qəlb pünhan olsa da, yüz qanlı peykan onda var
632 Daha xoşdur ki, halımdan xəbərsiz qalsa daim yar
633 Əgər ölmüşsə Məcnun, qalmışam mən yadigar ondan
634 Sinə içrə qəlbimi divanə etdi eşqi-yar
635 Yüksəlir göylərə, ey mah, fəğanım sənsiz
636 Könül ələmlərini mən verim xəbər, sən eşit
637 Ey məst, bil ki, bir mənəm eşqində xunciyər
638 İki bölündü sənin möcüzünlə çərxdə mah
639 Dün eşitdim gülşənə naz ilə etmişsən güzar
640 Lalə tək qəlbim mənim, ey nazənin, yüz parədir