Qəzəl
688 əsər · Klassik Şərq şeiri; beytlərdən ibarət, rədifli
601 Görəndə ruyini ayə necə baxım heyran
602 Qalsın nə vaxtadək belə pürğəm bu könlümüz
603 Heç zaman sən özünü tabei-əğyar eləmə
604 Əsiri-dami-zülf etdin, dolandır başına, canan
605 Sən bir göz açıb, bir də məni-zarə nəzər sal
606 Üzbəüz olmuşdu mənlə dün gecə bir nazlı yar
607 Duydu xəyalımı o gözəl, bildi halımı
608 Qorxuram bu cismi-zarımdan o dəm ki, can çıxa
609 Ey gözəl, getmə, mənim qəlbimi sən qan eləmə
610 Qaşların eşq əhlinin sevdasın artırmış hər an
611 Ölməz idim, tiğ ilə yüz yarə vursaydı əgər
612 Oldu bu bəd zəmanədə həm taleyim zəbun
613 Bilindi mehrin, ey gərdun, sənin də var bu mahimdə
614 Sinəm yarıldı, oldu ürək ləxtə-ləxtə xun
615 Dərdi-dilimə lütf eləyib bircə dəva qıl
616 Səri-kuyin, gözəlim, gər mənə olsaydı diyar
617 Əgərçi rəhm eləməzsən bu hali-naşadə
618 Göstərirsən üz ki, xurşidi-cahanara budur
619 Çıxmayınca ta bədəndən eşq dərdilə bu can
620 Qəmi-ləlin könüldə saxladım, sandım ki, candır bu