Xəlqə xublardan vüsali-rahətəfzadır qərəz
Xəlqə xublardan vüsali-rahətəfzadır qərəz, Aşiqə ancaq təsərrüfsüz təmaşadır qərəz.
Zahida, tərk etmə şahidlər vüsali-rahətin, Gər ibadətdən həmin qilmanü huradır qərəz.
Hurü kövsərdən ki, derlər rövzeyi-rizvanda var, Saqiyi-gülçöhrəvü cami-müsəffadır qərəz.
Zövqsüz lazım çıxar dünyadan ol dünyapərəst Kim, ona dünyadan ancaq zövqi-dünyadır qərəz.
Rahət olsaydı qərəz, dünyadə fəqr istərdi xəlq, Qaliba kim, xəlqə bir bihudə qovğadır qərəz.
Arif ol, sövdayi-eşq inkarın etmə, ey həkim Kim, vücudi-xəlqdən ancaq bu sevdadır qərəz.
Qıl Füzuli, tərk ibrami-təkəllüm kim, yetər, Surəti-halın, gər izhari-təmənnadır qərəz.
Lüğət: Zahid – dünya işlərindən əl çəkərək ibadətlə məşğul olan adam; Şahid – gözəl; Rizvan – behiştin, cənnətin baxıcısı; Müsəffa – durulmuş, saflaşmış; İbram – üzə salıb rica etmək; bir işi bir adamın boynuna güc ilə, utandıra-utandıra qoymaq, israr