Bilməz idim, bilmək ağızın sirrini düşvar imiş
Bilməz idim, bilmək ağızın sirrini düşvar imiş, Ağızını derlərdi yox, dedikəlrincə var imiş.
Aciz olmuş yıxmağa ah ilə kuhi Kuhkən, Neyləsin miskin, onun eşqi həm ol miqdar imiş.
Daşə çəkmiş xəlq üçün Fərhad Şirin surətin, Ərz qılmış xəlqə məhbubin, əcəb biar imiş.
Kə’bə ehraminə zahid, dedilər, bel bağıladı, Eylədim təhqiq, onun bağılandığ zünnar imiş.
Ömrlərdir eylərəm əhvali-dünya imtəhan, Noqdi-ömrü hasili-dünya həman bir yar imiş.
Zövqi-didarilə dildarın yox etdim varimi, Dövləti-baqi ki, derlər, dövləti-didar imiş.
Dün Füzuli arizin görgəc, rəvan tapşırdı can, Laf edib derdi ki, canım var, əmanətdar imiş.
Lüğət: Düşvar – çətin, müşkül. E; Kuhkən – Fərhad; dağçapan; Zahid – dünya işlərindən əl çəkərək ibadətlə məşğul olan adam; Zünnar – xristian ruhanilərinin bağıladığ qurşaq; Baqi – əbədi, daimi, həmişəlik; artıq qalan; Ariz – yanaq; başvermə, meydana çıxmaq; şikayətçi