Əsiri-dami-zülf etdin, dolandır başına, canan

Əsiri-dami-zülf etdin, dolandır başına, canan! Məni sərgəştə etdin sən, gəl eylə bir də sərgərdan.

Canımdan üzmüşəm əl, sən xədəngin etmə gəl zaye, Şəfa varsa oxundan, başqa bimarə elə dərman.

Şüai-didəmi peyvənd qıl sən tari-zülfünlə, Hörülmüş tellərə bir an nəzər qıl, ey məhi-taban!

Görün, ta kirpiyimdən xuni-dil cari olub getsin, Ümidsizlik nihalın meyvədar et, ey güli-xəndan!

Kəmali-hüsn istərsən, gəl üz döndərmə aşiqdən, O hüsni-məhvəşi, dilbər, bizə izhar qıl hər an.

Qəmi-hicranının bərqi əritdi mərdümi-çeşmi, Qara xalı bəbək qıl çeşmimə, olsun yenə rəxşan.

Bu dövrani-müxalifdə nə qədri qəm çəkim, saqi! Ləbaləb bir qədəhlə qıl Füzuli xəstəni heyran.