Oldu bu bəd zəmanədə həm taleyim zəbun
Oldu bu bəd zəmanədə həm taleyim zəbun, Tale belə, zəmanə elə, dərdü qəm füzun.
Xurşid sanma, zülm əlidir kim, səhər-səhər Cövr etməyə bizə çıxarar tasi-sərnigun.
Biz görmədik saralmış üzə, qanlı yaşlara Rəhm eyləsin bu tərsə dönən çərxi-nilgun.
Dolmuş qan ilə gözlərimiz bir şəfəq kimi, Çün mehrsiz fələk eləyib xəstə qəlbi xun.
Biz yüksəyik, ədavət üzündən uzaq deyil, Meyl etməsə öz əksinə bir dəm sipehri-dun.
Fərhad gördü dərdü bəla çoxdu seyrdə, Axırda tutdu icz ilə damani-Bisütun.
Cövri-zəmanı zikr eləməkdən nə faidə, Cəhd et, Füzuli, olmayasan dərdə rəhnümun.