Duydu xəyalımı o gözəl, bildi halımı

Duydu xəyalımı o gözəl, bildi halımı, Fərq etmədi bu zəf ilə məndən xəyalımı.

Kamil-dilim o ləli-ləbindən umurdum, ah! Pozdu bir an içində xəyali-məhalımı.

Ərz eylədim ki, mən itinəm, bəlkə bu sözüm Böylə qaçırtdı məndən o vəhşi ğəzalımı.

Qəlbim odu qolumdun olub şöləvar, budur, Mən bir quşam ki, od yaradıb pərrü balımı.

Əqlin həvası etdi, Füzuli, məni məlul, Bir söz de eşqdən ki, ala bu məlalımı.