Görəndə ruyini ayə necə baxım heyran
Görəndə ruyini ayə necə baxım heyran Ki, sən baxanda baxar gözlərim yerə hər an.
Nə vaxtadək gecələr ayrı şəmi-hüsnündən Çiraği-xəlvətimi bərqi-ah edim, canan.
Ayağını başıma qoymasan da nazdan əgər, Bu başı qoy mən edim xaki-rahinə qurban.
Mən əşkü ah ilə öz eşqimi sübut edərəm Ki, şahid olmasa, mən etmərəm bu eşqi əyan.
Xoş ol zaman ki, qurub şadiyanəlik bəzmin, Üzün xəyalı ola məclisimdə nurəfşan.
Qisas alsan əgər hər günahimə, bil ki, Həmişə əldə günahı mən eylərəm ünvan.
Füzuli, zülfi xəti-yardən tutulmuş ürək. Nə vaxtadək buraxım namədə belə nöqsan?