Səri-kuyin, gözəlim, gər mənə olsaydı diyar

Səri-kuyin, gözəlim, gər mənə olsaydı diyar, Göz yaşım silməz idi cismimi manəndi-qübar.

Həsrəti-ləli-ləbin qəbrə apardım, yox əcəb, Atəşi-qəlbim ilə gülxənə gər dönsə məzar.

Yatdı tufani-bəla, möhnətü qəm girdabı, Oldular indi mənim bəndimə bu çöldə düçar.

Görmək istər üzünü ayineyi-idrakım, Məh camalın niyə görsün sənin, ey gül, əğyar?

Naləmə zəfi-bədən, bil ki, deyildir bais, Qorxuram tuqi-qəmin tutmaya boynumda qərar.

Ey Füzuli, necə mən ölməyim ol qəmdən kim, Qəmdən öldüm də xəbər tutmadı ol nazlı nigar.