Ölməz idim, tiğ ilə yüz yarə vursaydı əgər
Ölməz idim, tiğ ilə yüz yarə vursaydı əgər, Kölgəsilə vurmasaydı arxadan ol simbər.
Görcəyin imanımı verdim, necə inkar edim, Çünki şahiddir mənə məhşər günündə çeşmi-tər.
Gül üzündən pərdə açdın, gördüm ol rüxsarını, Bir bəladır arizin, etmək gərək ondan həzər.
Sən günəşsən, şəm tək hicrində yannam sübhədək, Ağlasa əhvalıma, olmaz əcəb mürği-səhər.
Ey həkim, artır mənim zövqüm ciyər qaniylə, sən Eylə dərman ver ki, artsın bir qədər suzi-ciyər.
Aləmi-eşq içrə Məcnundan Füzuli kəm deyil, Bütlərin sevdası neylər aşiqə bundan betər?