Sərv boylum sayə salsa başıma gər bir kərə

Sərv boylum sayə salsa başıma gər bir kərə, Saxlaram daim başımda, qoymaram düşsün yerə.

Çöhreyi-cananda görməkdənsə bir anlıq qəzəb, Razıyam qəlbim toxunsun gündə yüz min xəncərə.

Yüz bəla dami qurub, könlüm quşun seyd eylədin, Hər düyün vurduqca sən, canan, o zülfi-ənbərə.

Bir qaşı düşmüş üzük tək sinəm oldu çak-çak, Sındı qəlbim, qədd büküldü, düşdü canım qəmlərə.

Var yeri, əlbəttə ki, olsa dəmirbənd ayinə, Əksini tutmuş müqabil sən kimi bir dilbərə.

Mərdümi-çeşmim çətin ləli-ləbindən ayrıla, Qurtuluş tapmaz düşəndə arı şəhdü şəkkərə.

Ey Füzuli, ol bütün şövqün salıbsan qəlbinə, Qorxmayırsanmı səni dinin yolundan döndərə?