Çoxdu dərdim, kədərim, möhnətimi yar bilir

Çoxdu dərdim, kədərim, möhnətimi yar bilir, Neyləyim, dərdlərimi az edir izhar, bilir.

Sorma dildar ilə qəlbin nədədir rabitəsi, Bu da bir sirri-nihandır, onu dildar bilir.

Şükr Allaha, vəfa gördüm onun eşqindən, Qədrimi çünki mənim yari-vəfadar bilir.

Sevgisi hər nə qədər olsa, görər lütf o qədər, Təbimin mən quluyam, çünki o miqdar bilir.

Qibtəsindən məni əğyar verir pis qələmə, Uymaz əğyarə, bütün xislətimi yar bilir.

Saçının möhnəti-sevdasını səndən sordu, Gecənin möhnətini, dərdini bimar bilir.

Ey Füzuli, nə üçün dərdimi izhar eləyim, Dili-zarimdə nə varsa, o dilazar bilir.