Nə görər əhli-cəfa məndə vəfadən qeyri

Nə görər əhli-cəfa məndə vəfadən qeyri, Nə bulur şəm’i yaqan kimsə ziyadən qeyri.

Ey olan sakini-məscid, nə bulubsan bilmən, Buriyasında onun buyi-riyadən qeyri.

Gəl xərabətə, nəzər saqiyə qıl kim, yoxdur Rüxi-safü meyi-safində səfadən qeyri.

Sərbəsər vadiyi-möhnətdirü qəm mülki-vücud, Bir fərağət yeri yox şəhri-fənadən qeyri.

Cümleyi-xəlq mənə yar üçün əğyar oldu, Qalmadı kimsə mənə yar xudadən qeyri.

Əzmi-kuyində könül yarlıq istər bizdən, Əlimizdən nə gəlir xeyr-duadən qeyri.

Fəqr imiş fəqr, Füzuli şərəfi-əhli-vücud, Özünə eyləmə həmdəm füqəradən qeyri.