Qoymayır naseh tökəm yaş, həsrətəm rüxsarına
Qoymayır naseh tökəm yaş, həsrətəm rüxsarına, Ağlar ikən gülməyim gəldi onun göftarına.
O deyil sərməst, mən mədhuş, heyran qalmışam, Valeh ol öz karına, mən də onun kirdarına.
Bağlanıbsa gər dili-bimar ona, bica deyil, Könlümün var nisbəti çün nərgisi-bimarına.
Nalə eylər ahü naləmdən bu aləm ruzü şəb, Tək mənə aid deyil, aləm düşüb azarına.
Qanımı içməklə məst olmuş belə kəcrov fələk, Məstliyin görmək dilərsən, bax onun rəftarına.
Dün gecə qanlı gözə bir ayna tutdum, gördüm, ah, Qane döndərmiş ciyər, həsrət çəkər didarına.
Bundan artıq, ey sənəm, zülm etmə, Allah eşqinə, Rəhm qıl sən gəl Füzulinin bu ahü zarına.