Olmaz fələk bərabəri ol bargahının
Olmaz fələk bərabəri ol bargahının, Ay göydə bircə zərrəsidir gərdi-rahının.
Din mülkünün nə qorxusu var inqilabdən, Qaldıqca sayəsində o möhkəm pənahının.
Gövhər olar dənizdəki hər qətrə su, əgər Bir qətrəsi o bəhrə düşə əbri-cahının.
Ənbər cahan gözəllərinin oldu ziynəti, Çünki qulamı olmuş o zülfi-siyahının.
Sən seyr edəndə dövri-qəmərdir demiş zaman, Çünki qəmərlə nisbəti var ruyi-mahının.
Vəsfi-nəbi yetər sənə ancaq nicat üçün, Yoxdursa da hesabı, Füzuli, günahının.