Nə etdim bilmirəm yarə ki, küsdü nazlı yar məndən

Nə etdim bilmirəm yarə ki, küsdü nazlı yar məndən, Gözündən düşmüşəm yarın, kəsibdir etibar məndən.

Xəbərdar etdilər yoxsa onu xak olduğumdan ki, Tutubdur qəlbinin ayinəsi bunca qübar məndən.

Batırmam xari-müjganı nigarın gül ayağına, Nədən bəs oldu rəncidə yenə ol gülüzar məndən?

Çatılmış qaşları yarın, deyildir hiddəti bica, Güman ki, baş verib bir bəd əməl biixtiyar məndən.

Su tək qəm-qüssədən daim axıb torpağa baş vurram Ki, sərvim döndəribdir üz, qalıb böylə kənar məndən.

Ölüb getdim, nigarı şərhi-qəmlə etmədim rüsva, Diri olsaydı gər Məcnun, olardı şərmsar məndən.

Füzuli, oldum ol məhparəsiz aləmdə sərgərdan, Nə istər, bilmirəm axır, bu dövri-ruzigar məndən.