Aşiqəm, sevməkdən özgə kar əlimdən gəlməyir

Aşiqəm, sevməkdən özgə kar əlimdən gəlməyir, Əhli-təqva eyləyən rəftar əlimdən gəlməyir.

Ey könül, əqlin yükün tapşırdım axır mən sənə, Bu yükü çəkmək olub düşvar, əlimdən gəlməyir.

Söyləməm hərgiz cünun qeydində heç bir zövq yox, Aqiləm, bihudə, boş göftar əlimdən gəlməyir.

Bütlərin uğrunda mən sərf eylərəm can nəqdini, Etmişəm iqrar ona, inkar əlimdən gəlməyir.

Eşqdə hər bir tələb gər olsa məndən, hazıram, Səbr işində qalmışam naçar, əlimdən gəlməyir.

Olmaram mane, könül gər tutsa məhrulər yolun, Qəlbimi incitmərəm, azar əlimdən gəlməyir.

Ölmüşəm onsuz, Füzuli, zənn qılma səbrdir, Yarə etmək naləmi izhar əlimdən gəlməyir.