“Bağrı qan olma” deyən, könlüm necə qan olmasın

“Bağrı qan olma” deyən, könlüm necə qan olmasın? Bir könül varmı, gözəl, zülfünlə al qan olmasın?

Hər qədər varmı hüsnün rövnəqi artsın, mənim Eşqim üstündür yenə, olmaz ki, taban olmasın.

Hüsnünü Leyla gəlib görsə, yəqin Məcnun olar, Aşiq adlanmaz o kim, yurdu biyaban olmasın.

Əqlim istər zülfünün daminə könlüm düşməsin, Eşq söylər könlümə: tut zülfdən, can olmasın.

Qanlı göz yaşımla yazdım dərdimi rüxsarimə, Qorxuram yar görməsin, dərdimə dərman olmasın.

Bu cahanda heç nəyin yoxdur səbatı mütləqa, Aqil ol kəsdir ağır günlərdə nalan olmasın.

Ey Füzuli, mehriban olmuş, deyirlər, yar sənə, İstərəm həqdən ki, yar lütfünə payan olmasın.