Salmasın Tanrı məni ol sərv boylumdan cida
Salmasın Tanrı məni ol sərv boylumdan cida, Ayrılıq göstərməsin eşq əhlinə hərgiz xuda.
Ahü zarım gizlədi seyli-sirişkim naləsin, Duymasın qoy dəhrdə bir kimsə sirrimdən səda.
Bir sümük qalsa nişanə gər cəsəddən, şübhəsiz, Navəki-müjganına eylər onu canım fəda.
Təbimin ayinəsin tutmuş qübari qəlbimin, Cami-meydən almasın könlüm necə dərdə dəva.
Piri-eşqə verməsə hər kəs iradətlə əlin, Etməsin heç mürşidə bu dəhr içində iqtida.
Ney səsi başdan ayağa dərdü qəmdir, nalədir, Varmı bir kəs kim, onu vəcdə gətirməz ol nəva.
Olsa qafil yar səndən, ey Füzuli, incimə, Padşahlar heç bilərmi harda qalmışdır gəda?!