Bəzək vaxtı baxarsa güzgüyə gül üzlü ol canan

Bəzək vaxtı baxarsa güzgüyə gül üzlü ol canan, Görər kirpiklərindən güzgünün köksündə yüz peykan.

Könül şad oldu görcək sinədə var eşqinin dərdi, Xəzinə tapsa bir viranədə dərviş, olar xəndan.

Qəmin bir tazə dağ ilə məni yad eyləyir hər dəm, Odur çıxmaz yadımdan verdiyin söz, etdiyin peyman.

Qəmindən şad olur könlüm ki, onda tapmamışdır yer, Qəmindən başqa bir xəznə o gündən kim, olub viran.

Görüncə gözlərim kim, cəm olub məsciddə zahidlər, Yuxu görməz, görər lakin pərişan bir yuxu hər an.

Rəqibə bəsləmə kin, ey Füzuli, olma qafil kim, Ürəkdə kin olarsa, mehrdən məhrum olar insan.