Bağə gir, bülbülə ərzi-güli-rüxsar eylə
Bağə gir, bülbülə ərzi-güli-rüxsar eylə, Yığ gülün irzini, bülbül gözünə xar eylə.
Bağ şahidlərinə zülf ilə çeşmin göstər, Sünbülü dərhəm edib, nərgisi bimar eylə.
Qönçəyə lafi-lətafətdə ağız açdırma, Ləhzə-ləhzə onu şərməndeyi-göftar eylə.
Sərvə azadəlik ismilə yaraşmaz yürümək, Onu həm şiveyi-rəftarə giriftar eylə.
Dari-dünyanı, könül, cəhd qılıb, tərk edə gör, Xabi-qəflətdə ikən özünü bidar eylə.
A cigər zəxmi, ağız açma xədəngin görübən, Yetənə razi-nihanım, yetər, izhar eylə.
Kəs, Füzuli, təməin qeyr təmənnalərdən, Qanda olsan tələbi-dövləti-didar eylə.
Lüğət: Zəxm – yara; Xədəng – ox