Müshəf demək xətadır ol səfheyi-cəmalə
Müshəf demək xətadır ol səfheyi-cəmalə, Bu bir kitab sözdür, fəhm edən əhli-halə.
Rüxsarə nöqtə qoymaq rəsmi-xət olmasaydı, Düşməzdi mənzil etmək rüxsarın üzrə xalə.
Heyrani-mahi-ruyin xurşidə mehr salmaz, Müştaqi-taqi-əbrun əksik baxar hilalə.
Qondurdu gərd xəttin ayineyi-muradə, Qıfl urdu iqdi-zülfün gəncineyi-vüsalə.
Dövran mənə qələm tək sevda qapısın açdı, Ta qəddimi qəmindən döndərdi zə’f nalə.
Rəsmi-vəfa, Füzuli, səndən kəmalə yetmiş, Xoş kamili-zamansan, əhsəntə bu kəmalə.
Lüğət: Müshəf – Quran; Halə – ayın ətrafında görünən işıqlı dairə; Gərd – toz