İmadəddin Nəsimi
Əsl adıSeyid Əli
Doğum
1369 · Şamaxı
Vəfat1417
Azərbaycan şairi və hürufi mütəfəkkiri. Şeirlərini azərbaycan, fars və ərəb dillərində yazmışdır. İnsanı kainatın mərkəzinə qoyan fəlsəfəsinə görə Hələbdə edam edilmişdir.
489 əsər
241 Hər kim irər vüsalına, eyşi-nəim içindədir
242 Leylətül-qədrin səvadı zülfi-pürtabındadır
243 Canın vücudu sənsiz laşey kimi ədəmdir
244 Səqahüm rəbbihüm xəmri dodağın kövsərindəndir
245 Lə’lin şərabı şərbəti-kövsər degilmidir?
246 Yarəb, ol üzün çırağı şəm’i-xavərdənmidir?
247 Lə’li-nabın çeşməsində abi-heyvan gizlidir
248 Dilbəra, zülfün şəbində mahi-taban gizlidir!
249 Sübhdəm dildarımı gördüm, otağından gəlir
250 Türreyi-ənbərfəşan ömrüm şəbi-yeldasıdır
251 Gülgun rüxün gülü, səməni şərmisar edər
252 Dövri-qəmər məlahətin hüsnünə ixtimam edər
253 Sünbülün əbrində üzün mahını pünhan edər
254 Tabəndə üzün tabişi bədri-dücaya tə’n edər
255 Qamətinə əlif deyən gör nə uzun xəyal edər
256 Vüsalını diləyən canı həm cahanı nedər?
257 Qaçan ki, sünbüli-zülfün niqabı aya düşər
258 Üzün bərgi-güli-tərdir, güli-tər
259 Yarımı ayırdın məndən, çərxi-qəddar, üştə gör!
260 Nuşin ləbinin lə’li, lə’li-ləbinin nuşin