Əsas məzmuna keç

İmadəddin Nəsimi

Əsl adıSeyid Əli
Doğum 1369 · Şamaxı
Vəfat1417

Azərbaycan şairi və hürufi mütəfəkkiri. Şeirlərini azərbaycan, fars və ərəb dillərində yazmışdır. İnsanı kainatın mərkəzinə qoyan fəlsəfəsinə görə Hələbdə edam edilmişdir.

489 əsər

441 Kirpikləri çün iki cahanın əsəridir Müstəzad 442 Ta qıldı təcəlli bu mənim könlümə Allah Müstəzad 443 Əlif – Allah, sidrə boyun münəhadır müntəha Qəzəl 444 Əlif – Ol qəddinə ögündigiçün sərvü çinar Qəzəl 445 Əlif – Ə’la qamətin hər kim görər bican olur Qəzəl 446 Yey – Yüzün mahiyyətidir aləmə nuri-nəcat Qəzəl 447 Yey – Yenə sığındım ol sübhana mən Qəzəl 448 Üz üzrə bu rəsm xal olurmu Tərcibənd 449 Müshəfi-natiqəm, kəlam oldum Tərcibənd 450 Pərdə içində çalınır bir saz Tərcibənd 451 Ey həq əhli, yəqin imiş bu xəbər Məsnəvi 452 Dəryayi-mühit cuşə gəldi Məsnəvi 453 Eyyühər-rağıbunə fil övqat Müləmmə 454 Gəl ki, müştaq olmuşam didarına Tuyuğ 455 Hər səhər vaxtında kim, bülbül fəğanın başlar Qəzəl 456 Cana sən candan nə kim, gəlsə, cigərlər ağrımaz Qəzəl 457 Əhli-iman usları ol dəmdə inkar etdilər Qəzəl 458 Şaha, səndən hər nə gəlsə cana xoşdur, yaxşıdır Qəzəl 459 Könül, xəstə vü mən zaram səninçün Qəzəl 460 Qiblədir üzün, nigara, qaşların mehrablar Qəzəl