Səqahüm rəbbihüm xəmri dodağın kövsərindəndir
Səqahüm rəbbihüm xəmri dodağın kövsərindəndir, Bu meydən içənin noğlu hədisin şəkkərindəndir.
Səba mişkin dəmindən kim, müəttər qılmış afaqı, Müənbər zülfi-pürçinin əbirü ənbərindəndir.
Əgərçi əhli-tövhidə saçın həblülmətin oldu, Səvadülvəchi-fiddareyn anın sevdalərindəndir.
Dəmi-Isa kimi nitqin dirildir cansız əşyanı, Bu mö’cüz canfəza lə’lin müfərrəh gövhərindəndir.
Qiyamət qopdu hüsnündən, çalındı sur, həşr oldu, Bu qovğalar ki, yayılmış, anın şuri-şərindəndir.
Behiştin əsvədül-eyni ki, hurül-eyndürür adı, Yazılmış xəlqə bir ayət camalın dəftərindəndir.
Fəqih, ey əhsəni-surət, səni məscud əgər bilməz, Bu asi divi-məl’unun xətası rəhbərindəndir.
Üzündür qulhüvərrəhman, saçındır əlləməl-Qur’an, Əcəb, şol canların canı nə kamın gövhərindəndir?
Nigaran nərgisi-məsti nə fəttan eyn imiş gör kim, Necə ruhül-əmin əsrük xumarın əbhərindəndir.
Gəl, ey can, eydə qurban ol ki, qurban olmayan eydə, Nə oldu fitrə eydindən, nə anın əkbərindəndir.
Cahanın möhnəti çoxdur, anın dərdi-sərindən keç Kim, irağ olduğu həqdən anın dərdi-sərindəndir.
Nəsimi masivəllahdan kəsildi, dilbəri buldu, Nəsimi neyləsin, çünkim inayət dilbərindəndir.
Lüğət: Xəmr – Şərab; Şol – O; Eyn – Göz; Əsrük – Sərxoş