Əsas məzmuna keç

İmadəddin Nəsimi

Əsl adıSeyid Əli
Doğum 1369 · Şamaxı
Vəfat1417

Azərbaycan şairi və hürufi mütəfəkkiri. Şeirlərini azərbaycan, fars və ərəb dillərində yazmışdır. İnsanı kainatın mərkəzinə qoyan fəlsəfəsinə görə Hələbdə edam edilmişdir.

489 əsər

301 Ey qılan də’va ki, şaham, ədlü insafın qanı Qəzəl 302 Gər bəyan edəm sana əsmayi-ruhəfzamızı Qəzəl 303 Qanı bir əhdü peymanı bütün yar Qəzəl 304 Ənəlhəq söylərəm həqdən, ələl-ərş istiva gəldi Qəzəl 305 Vücudi-Müstafa əsma degilmi Qəzəl 306 Üzündür gülsitan, billah, degilmi Qəzəl 307 Ey mana nahaq deyənlər, qandadır bəs yaradan Qəzəl 308 Nari-cəhimə tə’n edər eşq odunun hərarəti Qəzəl 309 Iki aləm anındır kim, gözünə həq əyan oldu Qəzəl 310 Kim ki, bildi bu siratil-müstəqimin rahını Qəzəl 311 Kişi kim, xacəsi birlə qənimət tutsa xəlvətni Qəzəl 312 Surətin nəqşində hər kim görmədi nəqqaşını Qəzəl 313 Yarə qılan vəfasını, yara qılır cəfasını Qəzəl 314 Mərhəba, insani-kamil, canımın cananəsi Qəzəl 315 Bəhri-mühit imiş könül, yoxdur anın kənarəsi Qəzəl 316 Məqalindir bu rəncurun şəfası Qəzəl 317 Nə tubadır boyun, yarəb kim, irdi ərşə balası Qəzəl 318 Ey üzün nuri-zati-yəzdani Qəzəl 319 Dün gecə bir dilbər ilə eyşimiz mə’mur idi Qəzəl 320 Səndədir şol gənci-pünhan, gəzmə hər viranəyi Qəzəl