Əsas məzmuna keç

İmadəddin Nəsimi

Əsl adıSeyid Əli
Doğum 1369 · Şamaxı
Vəfat1417

Azərbaycan şairi və hürufi mütəfəkkiri. Şeirlərini azərbaycan, fars və ərəb dillərində yazmışdır. İnsanı kainatın mərkəzinə qoyan fəlsəfəsinə görə Hələbdə edam edilmişdir.

489 əsər

21 Düşürmüş ənbərin zülyfün hümayun kölgəsin ayə Qəzəl 22 Bu necə qəddü qamətdir ki, bənzər sərvi-balayə Qəzəl 23 Hər kim ki, müştaq olmadı şol dilbərin didarinə Qəzəl 24 Canda ki, eşq olmadı, dildə xəbər nə faidə? Qəzəl 25 Ay ilə gün sücud edər surəti-canfəzayinə Qəzəl 26 Dünya duracaq yer deyil, ey can, səfər eylə! Qəzəl 27 Düşdü yenə dəli könül gözlərinin xəyalinə Qəzəl 28 Bahar oldu, gəl ey dilbər, tamaşa qıl bu gülzarə Qəzəl 29 Həbiba, firqətin saldı məlalə Qəzəl 30 Bir saqiyi-baqi ki, vəfa qıldı vüsalə Qəzəl 31 Gəlgil ki, müştaq olmuşam şirin ləbin gül qəndinə Qəzəl 32 Dərdə müştaq olmayan kimdir ki, dərman istəyə? Qəzəl 33 Sünbüli-zülfünün əgər qonşusu lalə düşməyə Qəzəl 34 Afərin olsun nigarın zülfü ilə qaşinə Qəzəl 35 Düşdü könül ala gözün ağınavü qərasinə Qəzəl 36 Susadı könlüm nigarın lə’li-ruhəfzasinə Qəzəl 37 Mövsimi-novruzü neyistan aşikar oldu yenə Qəzəl 38 Canımı qıldım fəda şol dilbərin didarına Qəzəl 39 Rəhməti gəldi irişdi fəzli-rəhmanın yenə Qəzəl 40 Ey nazı çox dilbər, məni yandırma hicrin narinə Qəzəl