Əsas məzmuna keç

İmadəddin Nəsimi

Əsl adıSeyid Əli
Doğum 1369 · Şamaxı
Vəfat1417

Azərbaycan şairi və hürufi mütəfəkkiri. Şeirlərini azərbaycan, fars və ərəb dillərində yazmışdır. İnsanı kainatın mərkəzinə qoyan fəlsəfəsinə görə Hələbdə edam edilmişdir.

489 əsər

101 Firqətin dərdindən, ey can, yürəgim qan oldu, gəl! Qəzəl 102 Yarın cəfası cümlə vəfadır, cəfa degil Qəzəl 103 Üzünü məndən nihan etmək dilərsən, etməgil! Qəzəl 104 Zülfünü ənbərfəşan etmək dilərsən, etməgil! Qəzəl 105 Firqət içində yanıram, dərdimə eylə çarə gəl Qəzəl 106 Nigarım, dilbərim, yarım, ənisim, munisim, canım Qəzəl 107 Həbibim, izzətim, canım, cahanım Qəzəl 108 Səndən iraq, ey sənəm, şamü səhər yanaram Qəzəl 109 Canıma düşdü firqətin, gör ki, nə nar içindəyəm Qəzəl 110 Gərçi fəraqə düşmüşəm, eyni-vüsal içindəyəm Qəzəl 111 Bir cəfakeş aşiqəm, ey yar, səndən dönməzəm Qəzəl 112 Ta üzün gördüm, nigara, qəmdən azad olmuşam Qəzəl 113 Mişkin saçın hər tarəsin iki cahana verməzəm Qəzəl 114 Ta kim, üzünü görmüşəm, hüsnündə heyran olmuşam Qəzəl 115 Hüsnün təala şanəhü sün’ində heyran olmuşam Qəzəl 116 Allahü əkbər, ey sənəm, hüsnündə heyran olmuşam Qəzəl 117 Gəl, ey dilbər ki, müştaqam, səni görmək dilər könlüm Qəzəl 118 Ey nuri-dilü didə, didarına müştaqəm Qəzəl 119 Üzündə surəti-rəhmanı gördüm Qəzəl 120 Mişkin saçın səvadına mişki-Xəta derəm Qəzəl