İmadəddin Nəsimi
Əsl adıSeyid Əli
Doğum
1369 · Şamaxı
Vəfat1417
Azərbaycan şairi və hürufi mütəfəkkiri. Şeirlərini azərbaycan, fars və ərəb dillərində yazmışdır. İnsanı kainatın mərkəzinə qoyan fəlsəfəsinə görə Hələbdə edam edilmişdir.
489 əsər
401 Üzün mehrindən, ey dilbər, həqin ənvarı-lame’dir
402 Şirin hədisin hər sözü min gövhəri-yekdanədir
403 Şəm’ oldu könlüm, üştə fəraqında yanədir
404 Mə’anilü sözün dürri-səmindir
405 Ey üzün səb’ülməsani, nəzzələl-Fürqan budur
406 Qəmzəsi bimarü eyni natəvandır sanma kim
407 Aşiqəm hüsnünə, eşqin ehtimalı məndədir
408 Dürri-beyzadır vücudun, həq nişanı qandadır
409 Bəhri-mühitə düş kim, dəryayi-ə’zəm oldur
410 Cami-səfayı bizə sun, saqiya
411 Çün bəyan oldu rümuzi-əlləməl-əsma bizə
412 Ey kəlamüllah, əşya nitqi-həqdir sərbəsər
413 Ey kərimi-ləmyəzəl, ey xaliqi-pərvərdigar
414 Həqiqət həqqi biləndir, verən varını yəğmaya
415 Təvafi-Kə’bənin gərçi səvabı çoxdur, ey mövla
416 Bistü həştü sivü düdür ayəti-nitqi-xuda
417 Həqqi bilən bilir bu gün eşqi hədisi-pürbəla
418 Hər kimin kim, rəhbəridir sidqü ixlasü səfa
419 Ey könül, hər bivücuddan can umarsan, nə əcəb
420 Çünkim gözümə gəlmədi hərgiz xəyıali-xab