İmadəddin Nəsimi
Əsl adıSeyid Əli
Doğum
1369 · Şamaxı
Vəfat1417
Azərbaycan şairi və hürufi mütəfəkkiri. Şeirlərini azərbaycan, fars və ərəb dillərində yazmışdır. İnsanı kainatın mərkəzinə qoyan fəlsəfəsinə görə Hələbdə edam edilmişdir.
489 əsər
201 Dil sənin şirin kəlamıntək kəlim olmuşdurur
202 Ey üzün nuri-təcəlli, mə’niyi-iman budur
203 Gördüm camalın şəm’ini rövşən, məhi-taban budur
204 Məndən üzün yaşırma kim, səcdəgahım oldur
205 Eyşü tərəb yari gül, üzar ilə xoşdur
206 Ey diriğa kim, cahanda yarü həmdəm kəmdürür
207 Güli-tərdən gülicək, arizinə ma’ tökülür
208 Ey nəsimi-sübhdəm, billah, şu yarım xoşmudur?
209 Sənmisən, ey mahsurət, cənnətin eynində hur
210 Ey üzün şə’nində münzəl ayəti-Allahu nur
211 Qara saçın ki, zülmatındadur nur
212 Niqabı üzündən götürdü qəmər
213 Sünbülün əbrində gördüm uş məhi-taban gəlir
214 Dodağın qənd imiş, bal anda neylər?
215 Rüxün bədridürür şəm’i-münəvvər
216 Dilbəra, eşqində aləm sərbəsər qovğa çəkər
217 Bu gün ol şahidin şəkli qamundan ixtiyarımdır
218 Ey müsəlmanlar, mədəd, ol yar pünhan ayrılır
219 Camalın təl’əti gülzara bənzər
220 Şəha, çün surətin Fürqanımızdır