İmadəddin Nəsimi
Əsl adıSeyid Əli
Doğum
1369 · Şamaxı
Vəfat1417
Azərbaycan şairi və hürufi mütəfəkkiri. Şeirlərini azərbaycan, fars və ərəb dillərində yazmışdır. İnsanı kainatın mərkəzinə qoyan fəlsəfəsinə görə Hələbdə edam edilmişdir.
489 əsər
461 Gözlərindən çağrışırlar, dadlar, bidadlar
462 Ibtidadır, ibtidadır, ibtida
463 Əla, ey dürri-bəhri-laməkanım
464 Gəl bu dəmi xoş görəlim, ol keçən dəm dəm degil
465 Ey rüxün, rəngi-üzarın çün bəqəm qatında nil
466 Bir əcaib söhbət oldu guşeyi-cənnətdə duş
467 Ey dedigin cümlə yalan, qövlü qərarın yox imiş
468 Zülfü qaşından bəyani-sirri-pünhan oldu faş
469 Mənəm ol tilismi-pünhan ki, bu gün cahana gəldim
470 Bahar oldu, gəl ey dilbər, tamaşa qıl bu gülzarə
471 Ki, çıxdı qönçədən sünbül giriban çak edər məntək
472 Səba zülfün nəsimindən cahanı cümlə can etdi
473 Boyundur sidrəvü tuba, üzündür cənnətü hura
474 Ey nafeyi-Çin saçın siyahı
475 Sufi nə bilir rümuzi-rindan
476 Ta kim, üzünü görmüşəm, hüsnündə heyran olmuşam
477 Adım Nəsimidir, bu gün oldum kəlami-natiq uş
478 Səba hərdəm gəlir mişkin saçın çinü tatarından
479 Nə günəşdir üzün, yarəb kim, anın uca Turundan
480 Ey yanağından xəcil gül laleyi-həmra ilən