Türreyi-ənbərfəşan ömrüm şəbi-yeldasıdır

Türreyi-ənbərfəşan ömrüm şəbi-yeldasıdır, Hülqümüzdə həlqətək ol kafirin sevdasıdır.

Lə’lü yaqutu anın quti-rəvanımdır mənim, Zikrü fikrim şol həbibin lə’li-ruhəfzasıdır.

Dildə bu şirin kəlamın lə’li-şəkkərbarıdır, Gözdə hər bina ki, var şol arizin şəhlasıdır.

Duşda gördüm sidrəqəd, dedim bəhəddi-müntəha, Bilməzəm, ömrümmüdür, ya qamətin balasıdır.

Qoy məni qurban olum şol çeşmi-kafirküşə kim, Mən təki hər güşədə yüz aşiqi-şeydasıdır.

Çeşmi-məstin, xalü zülfün fitnə saldı aləmə, Ol gözəllər şahının ba-hər tərəf qovğasıdır.

Ey Nəsimi, səcdə qıl şol hüsnü bihəmtaya kim, Aləmin çeşmi-çirağı, surəti-zibasıdır.