Əsas məzmuna keç

İmadəddin Nəsimi

Əsl adıSeyid Əli
Doğum 1369 · Şamaxı
Vəfat1417

Azərbaycan şairi və hürufi mütəfəkkiri. Şeirlərini azərbaycan, fars və ərəb dillərində yazmışdır. İnsanı kainatın mərkəzinə qoyan fəlsəfəsinə görə Hələbdə edam edilmişdir.

489 əsər

161 Bu türfə şəm’i gör ki, axar şəkər dodağından Qəzəl 162 Təcəlli dutdu afaqı camalın şəm’i-tabından Qəzəl 163 Cani-aləmsən, əya siminzənəx, əbrukaman Qəzəl 164 Nə hüsn olur ki, yayılmış bunca hüsniyat andan Qəzəl 165 Ol pəripeykər ki, taci-səltənət başındadır Qəzəl 166 Ta kim, ol məhbubi-dilin lə’li cami-badədir Qəzəl 167 Yarü dilbər səndən ayrı kim dedi aləmdə var? Qəzəl 168 Aləmdə bu gun sənciləyin yar kimin var? Qəzəl 169 Camalın pərtövi-nuri-xudadır Qəzəl 170 Uyumaz fəraqindən gözüm yaş tökərü qan axıdar Qəzəl 171 Afitabın təl’ətindən mahi-taban ru tutar Qəzəl 172 Səhərdə gül üzün şaha, çü gülşəndə gülab oynar Qəzəl 173 Şəha, könlümdə daim bir həvəs var Qəzəl 174 ____________ Qəzəl 175 Bir dəxi görmək camalın könlüm, ey can, arzular Qəzəl 176 Dildarə müştaq oldu can, anın camalın arzular Qəzəl 177 Neylərəm mən bunda durub, çünki dildar andadır Qəzəl 178 Nə sün’i-paki-yəzdansan, a dilbər? Qəzəl 179 Görün ki, bəhri-məani nə qəsdi-can eylər Qəzəl 180 Götür niqabını xəlqə görün, ey şəmsü qəmər Qəzəl