Qəzəl

261 Gözlərin rəmzi müəyyən göstərir vən-naziat Qəzəl 262 Ey könlüm alan qaşları yay, gözləri cadu Qəzəl 263 Xəyali-lə’lidir yarın gözündən axıdan lö’lu Qəzəl 264 Görklü üzün nurundan aləm münəvvər oldu Qəzəl 265 * Ki afaq Qəzəl 266 Vücudun şəhrini fəth et, əmirü şəhriyar ol kim Qəzəl 267 Ta gördü günəş ay üzünü, dərbədər oldu Qəzəl 268 Xoşa ol kimsə kim, vardır həbibi sən kimi məhru Qəzəl 269 Gerçək xəbər imiş bu ki, xubun vəfası yox Qəzəl 270 Müshəfdir anın üzü, eyivallah Qəzəl 271 Üzündə nurunu gördü əzəl günündə ilah Qəzəl 272 Gördüm üzünü, ey sənəm, əlminnətülillah Qəzəl 273 Üzün gördüm, dedim əlhəmdülillah Qəzəl 274 Gəl ey dilbər ki, hüsnün aya düşmüş Qəzəl 275 Ey camalın səhfəsində xətmi-Qur’an buldum uş Qəzəl 276 Dövlətin dövranı gəldi, dərdə dərman buldum uş Qəzəl 277 Dəldi ol qəmzən səhamı, bağrıma kar etdi uş Qəzəl 278 Hərami gözlərin yəğmaya düşmüş Qəzəl 279 Cə’di-zülfün ənbərəşfan eyləmiş Qəzəl 280 Ləbinə əhli-nəzər can dedilər, gerçək imiş Qəzəl