Qəzəl
478 əsər · Klassik Şərq şeiri; beytlərdən ibarət, rədifli
101 Firqətin dərdindən, ey can, yürəgim qan oldu, gəl!
102 Yarın cəfası cümlə vəfadır, cəfa degil
103 Üzünü məndən nihan etmək dilərsən, etməgil!
104 Zülfünü ənbərfəşan etmək dilərsən, etməgil!
105 Firqət içində yanıram, dərdimə eylə çarə gəl
106 Nigarım, dilbərim, yarım, ənisim, munisim, canım
107 Həbibim, izzətim, canım, cahanım
108 Səndən iraq, ey sənəm, şamü səhər yanaram
109 Canıma düşdü firqətin, gör ki, nə nar içindəyəm
110 Gərçi fəraqə düşmüşəm, eyni-vüsal içindəyəm
111 Bir cəfakeş aşiqəm, ey yar, səndən dönməzəm
112 Ta üzün gördüm, nigara, qəmdən azad olmuşam
113 Mişkin saçın hər tarəsin iki cahana verməzəm
114 Ta kim, üzünü görmüşəm, hüsnündə heyran olmuşam
115 Hüsnün təala şanəhü sün’ində heyran olmuşam
116 Allahü əkbər, ey sənəm, hüsnündə heyran olmuşam
117 Gəl, ey dilbər ki, müştaqam, səni görmək dilər könlüm
118 Ey nuri-dilü didə, didarına müştaqəm
119 Üzündə surəti-rəhmanı gördüm
120 Mişkin saçın səvadına mişki-Xəta derəm