Qəzəl

201 Dil sənin şirin kəlamıntək kəlim olmuşdurur Qəzəl 202 Ey üzün nuri-təcəlli, mə’niyi-iman budur Qəzəl 203 Gördüm camalın şəm’ini rövşən, məhi-taban budur Qəzəl 204 Məndən üzün yaşırma kim, səcdəgahım oldur Qəzəl 205 Eyşü tərəb yari gül, üzar ilə xoşdur Qəzəl 206 Ey diriğa kim, cahanda yarü həmdəm kəmdürür Qəzəl 207 Güli-tərdən gülicək, arizinə ma’ tökülür Qəzəl 208 Ey nəsimi-sübhdəm, billah, şu yarım xoşmudur? Qəzəl 209 Sənmisən, ey mahsurət, cənnətin eynində hur Qəzəl 210 Ey üzün şə’nində münzəl ayəti-Allahu nur Qəzəl 211 Qara saçın ki, zülmatındadur nur Qəzəl 212 Niqabı üzündən götürdü qəmər Qəzəl 213 Sünbülün əbrində gördüm uş məhi-taban gəlir Qəzəl 214 Dodağın qənd imiş, bal anda neylər? Qəzəl 215 Rüxün bədridürür şəm’i-münəvvər Qəzəl 216 Dilbəra, eşqində aləm sərbəsər qovğa çəkər Qəzəl 217 Bu gün ol şahidin şəkli qamundan ixtiyarımdır Qəzəl 218 Ey müsəlmanlar, mədəd, ol yar pünhan ayrılır Qəzəl 219 Camalın təl’əti gülzara bənzər Qəzəl 220 Şəha, çün surətin Fürqanımızdır Qəzəl