Gözlərin rəmzi müəyyən göstərir vən-naziat
Gözlərin rəmzi müəyyən göstərir vən-naziat, Qaşların məqhur edibdir ləşkəri-vəl-adiyat.
Təl’ətin qibləsinə ta qıldılar candan sücud, Müslümatü mö’minatü təyyibatü abidat.
Əhli-ülvi, qövmi-süfli, əqli-külli dedilər, Üzünə şəmsüz zühavü saçına vəl-mürsəlat.
Müştəri, Bəhramü Keyvan, Tirü Zöhrə, Mehrü Mah Hüsnünə təhsin oxurlar rüb’i-məskun, şeş cəhat.
Gər təfəhhüs qılsa kimsə şərqü qərbü tulü ərz, Bulmayanlar sənə bənzər məfxəri-mövcud zat.
Ərz qılsam qamətindən, həşr olur yövmül-qiyam, Söyləsəm kövsər ləbindən, məhv olur abi-həyat.
Səni könüldən Nəsimi sevdi, ey arami-can, Cani-canansan, həqiqət, hüsnünə canlar zəkat.
Lüğət: Məqhur – Qəhr edilmiş; Ləşkər – Qoşun; Süfl – Aşağı, bünövrə; Təhsin – Yaxşılaşdırma, bəyənmə; Təfəhhüs – Soruşma, axtarma; Ərz – Yer; Yövmül – hesab – Hesab günü, qiyamət günü Z