Qəzəl
478 əsər · Klassik Şərq şeiri; beytlərdən ibarət, rədifli
381 Üzünə əhli-nəzər surəti-rəhman dedilər
382 Eydi əkbərdir camalın, eydə can qurban olur
383 Bəhri-fənada fani ol, gör ki, nə xoş həyat olur
384 Könlü ə’ma olanın nuri-təcəlla nə bilür
385 Surətin xətti-ilahi, anı nadan nə bilür
386 Sirri-ilahi bilən, şol xətü xali bilür
387 Hər nəyə kim, baxırisən anda sən Allahı gör
388 Saqiyi-vəhdət meyindən dilbəri-mövlayı gör
389 Nöqteyi-sirri-ilahi bai-bismillahdır
390 Mö’minin qəlbi içində çünki beytüllahdır
391 Qeybi-mütləq sirrini əgərçi pünhan göstərir
392 Zey günəş kim, zərrəsindən mahi-taban göstərər
393 Vəhdətin şəmsi üzündür, laməkanı göstərir
394 Gerçək ərisən uşbu dəm ta biləsən nəzər nədir
395 Ey qılan də’vi ki, sufiyəm, fütüvvatın nədir
396 Ey bilən həqqin süfatın, ismi-əsması nədir
397 Fatihə ümmül-kitabın göstər ayası nədir
398 Dörd müxalif cəm olanda bil ki, əsması nədir
399 Camalın, yarəb, ey dilbər, nə taban mahi-ənvərdir
400 Həmdüllillah kim, camalından cahan pürnurdur