Qəzəl

221 Üzündür Turi-Sina, rəqqi-mənşur Qəzəl 222 Apardı könlümü bir çeşmi-məxmur Qəzəl 223 Kim aydır kim, üzün gülnara bənzər? Qəzəl 224 Üzün nuri-təcəlli məzhəridir Qəzəl 225 Şəm’i-fələk hüsnünə pərvanədir Qəzəl 226 Müənbər sünbülün, şaha, güli-siraba pürçindir Qəzəl 227 Gözümdən dəmbədəm axan qəmindən su degil, qandır Qəzəl 228 Sənsiz nə yesəm, qüssəvü qəm, dərd ilə qandır Qəzəl 229 Ey ləbin eyni-abi-heyvandır Qəzəl 230 Ey rüxün gülzari-cənnət, saçların reyhanıdır Qəzəl 231 Canımın, cana, vüsalın can içində canıdır Qəzəl 232 Ləbinə əhli-nəzər çeşmeyi-heyvan dedilər Qəzəl 233 Dişlərin nəzminə dürdaneyi-gövhər dedilər Qəzəl 234 Dodağın qəndinə şəkər dedilər Qəzəl 235 Saçının şəbində üzü iki həftəlik qəmərdir Qəzəl 236 Tabəndə üzün təl’əti xurşidi-taban göstərir Qəzəl 237 Sünbülün əbrində üzün mahi-taban göstərir Qəzəl 238 Zülfi-dütası şahımın həlqəsi mah içindədir Qəzəl 239 Dərdü fəraqə düşdü can, ahü fəğan içindədir Qəzəl 240 Vəslinə kim ki irmədi, dərdü əzab içindədir Qəzəl