Qəzəl

241 Hər kim irər vüsalına, eyşi-nəim içindədir Qəzəl 242 Leylətül-qədrin səvadı zülfi-pürtabındadır Qəzəl 243 Canın vücudu sənsiz laşey kimi ədəmdir Qəzəl 244 Səqahüm rəbbihüm xəmri dodağın kövsərindəndir Qəzəl 245 Lə’lin şərabı şərbəti-kövsər degilmidir? Qəzəl 246 Yarəb, ol üzün çırağı şəm’i-xavərdənmidir? Qəzəl 247 Lə’li-nabın çeşməsində abi-heyvan gizlidir Qəzəl 248 Dilbəra, zülfün şəbində mahi-taban gizlidir! Qəzəl 249 Sübhdəm dildarımı gördüm, otağından gəlir Qəzəl 250 Türreyi-ənbərfəşan ömrüm şəbi-yeldasıdır Qəzəl 251 Gülgun rüxün gülü, səməni şərmisar edər Qəzəl 252 Dövri-qəmər məlahətin hüsnünə ixtimam edər Qəzəl 253 Sünbülün əbrində üzün mahını pünhan edər Qəzəl 254 Tabəndə üzün tabişi bədri-dücaya tə’n edər Qəzəl 255 Qamətinə əlif deyən gör nə uzun xəyal edər Qəzəl 256 Vüsalını diləyən canı həm cahanı nedər? Qəzəl 257 Qaçan ki, sünbüli-zülfün niqabı aya düşər Qəzəl 258 Üzün bərgi-güli-tərdir, güli-tər Qəzəl 259 Yarımı ayırdın məndən, çərxi-qəddar, üştə gör! Qəzəl 260 Nuşin ləbinin lə’li, lə’li-ləbinin nuşin Qəzəl