Qəzəl

281 Ey cənnətin xəndan gülü, acı fərağın xar imiş Qəzəl 282 Ey camalın nuri-sübhanəlləzi əsra imiş Qəzəl 283 Axır-zamanın fitnəsi şol gözləri şəhla imiş Qəzəl 284 Məndə sığar iki cahan, mən bu cahana sığmazam Qəzəl 285 Zat iləyəm, sifat ilə, gülşəkərəm nabat ilə Qəzəl 286 Dinləgil bu sözü ki, candır söz Qəzəl 287 Daldım yenə bir bəhrə ki, ümman dəxi bilməz Qəzəl 288 Ey əzəli can ilə cananımız Qəzəl 289 Var bu cahandan özgə bizim bir cahanımız Qəzəl 290 Dünü gün müntəzirəm mən ki, bu pərgar nədir Qəzəl 291 Dərdü qəm ilə yandı könül, yar bulunmaz Qəzəl 292 Ey əlləzi-yüvəsvis, taətlərin həbadır Qəzəl 293 Əya, mö’min, gər istərsən səadət Qəzəl 294 Bir şaha sən qulluq eylə, söhbətindən can bitər Qəzəl 295 Sirri-ənəlhəq söylərəm aləmdə, pünhan gəlmişəm Qəzəl 296 Mən xərabati-əzəldən məstü heyran gəlmişəm Qəzəl 297 Mən mülki-cahan, cahan mənəm mən Qəzəl 298 Bavü sin mim üçün bəşarətdir Qəzəl 299 Aşiq qatında küfr ilə islam birdir Qəzəl 300 Bu nə bərgüzidə candır ki, gəzər bu can içində Qəzəl