Qəzəl

401 Üzün mehrindən, ey dilbər, həqin ənvarı-lame’dir Qəzəl 402 Şirin hədisin hər sözü min gövhəri-yekdanədir Qəzəl 403 Şəm’ oldu könlüm, üştə fəraqında yanədir Qəzəl 404 Mə’anilü sözün dürri-səmindir Qəzəl 405 Ey üzün səb’ülməsani, nəzzələl-Fürqan budur Qəzəl 406 Qəmzəsi bimarü eyni natəvandır sanma kim Qəzəl 407 Aşiqəm hüsnünə, eşqin ehtimalı məndədir Qəzəl 408 Dürri-beyzadır vücudun, həq nişanı qandadır Qəzəl 409 Bəhri-mühitə düş kim, dəryayi-ə’zəm oldur Qəzəl 410 Cami-səfayı bizə sun, saqiya Qəzəl 411 Çün bəyan oldu rümuzi-əlləməl-əsma bizə Qəzəl 412 Ey kəlamüllah, əşya nitqi-həqdir sərbəsər Qəzəl 413 Ey kərimi-ləmyəzəl, ey xaliqi-pərvərdigar Qəzəl 414 Həqiqət həqqi biləndir, verən varını yəğmaya Qəzəl 415 Təvafi-Kə’bənin gərçi səvabı çoxdur, ey mövla Qəzəl 416 Bistü həştü sivü düdür ayəti-nitqi-xuda Qəzəl 417 Həqqi bilən bilir bu gün eşqi hədisi-pürbəla Qəzəl 418 Hər kimin kim, rəhbəridir sidqü ixlasü səfa Qəzəl 419 Ey könül, hər bivücuddan can umarsan, nə əcəb Qəzəl 420 Çünkim gözümə gəlmədi hərgiz xəyıali-xab Qəzəl