Ey ləbin eyni-abi-heyvandır
Ey ləbin eyni-abi-heyvandır, Xızra sor anı gör ki, nə candır.
Nə şirindir dodağının zövqü, Ol səbəbdən ki, lə’lü mərcandır.
Həq əyan eylədi üzündə bu gün Şu hürufu ki, hərfi-bürhandır.
Səni kimdir ki, fərq edər həqdən, Məgər ol laşəyi ki, nadandır.
Şəm’i-rüxsarının təcəllisi Yenə doğdu ki, mahi-tabandır.
Hüsnünə səcdə qılmayana sənin, Həq dedi adını ki, şeytandır.
Əyyuhənnas əlləməl-Qur’an, Üzü təfsirdir, bu, Qur’andır.
Küntə kənzi bizə bəyan elyər, Bilirəm kim, nə gənci-pünhandır.
Eydi-əkbərdürür, Nəsimi, gəl Qıl fəda canını ki, qurbandır.
Lüğət: Bürhan – Dəlil, sübut; Təcəlli – Əzəmətli zühur etmə; Mahi – Balıq; Kənz – Xəzinə; Gənc – Xəzinə