Seyid Əzim Şirvani
Doğum
1835 · Şamaxı
Vəfat1888
Azərbaycan şairi, maarifçi və satirik. Şamaxıda doğulub, təhsilini Bağdad və Şamda alıb, qayıdandan sonra doğma şəhərində üsuli-cədid məktəbi açıb. Klassik qəzəl ənənəsini davam etdirməklə yanaşı, satiraları və uşaqlar üçün yazdığı mənzum hekayələri ilə tanınır.
306 əsər
121 Görək meydən nə fitnə oldu hadis
122 Könlümün zövqinə bir qönçədəhəndir bais
123 Eylər şərab ləli-ləbinlə müdam bəhs
124 Dil etsə nolar sineyi-sədçakə təşəbbüs
125 Ey könül, ləli-ləbi-cananə eylərsən həvəs
126 Oldu sənsiz çəmən, ey gül, məni-şeydayə qəfəs
127 Səni əhli-vəfa bilmişdim, ey gül, bivəfasənmiş
128 Fəqrü fənanı bilməz idim kimiya imiş
129 Neçə məhru gözəl Şirvanda könlümdən qərar almış
130 Zülfüvə zülməti-dövran dedilər, gerçək imiş
131 Alışdım odlara, aldım dili-divanədən atəş
132 Etdigim nalələr olmazdı bu sevdadə tələf
133 İsm özü bir ismdir, amma müsəmma müxtəlif
134 Bir mahı sevib, çərxə təmənnadən usandıq
135 Ta dəhanın sirrinə pinhan tələbkar olmuşuq
136 Nə xoşdur bir zaman bir dilbərin eşqində zar olmaq
137 Ey sariban, qətarımızı kuyi-yarə çək
138 Gərəkdi kim, sala hal əhlini bəlayə fələk
139 Dürdi-mey ta vardır, biz dərdi-aləm çəkmərik
140 Yüz feyzin olsa xəlqə əgər afitabtək